1864 - 1865 r.
Pismo Braille'a było znane w Instytucie Głuchoniemychi Ociemniałych w Warszawie. Wskutek niechęci i braku zrozumienia problematyki naukę pisma Braille'a po kilku latach zaniechano. Stosowano pismo Kleina.

1878 r. A. Schönfeld
W Zakładzie Ciemnych we Lwowie wprowadzono do nauczania pismo punktowe Braille'a dostosowane do języka polskiego przez ociemniałego polskiego emigranta w Paryżu Aleksandra Schonfelda.

1890 r.Wł. Nowicki
Dostosowanie pisma Braille'a do języka polskiego i ponowne wprowadzenie pisma do Instytutu w Warszawie.

1896 - 1897 r.
Wzmożona rusyfikacja, usunięcie języka polskiego z nauczania, sprowadzenie rosyjskich książek brajlowskich z Petersburga.

1911 r. F. Ciszecki
Długoletni nauczyciel Feliks Ciszecki opracował i opublikował na podstawie systemu Schönfelda polskie abecadło brajlowskie. Niektóre zbiegi literowe zostały dobrane bardzo niefortunnie.W Lwowie używany był również elementarz brajlowski Hałarewicza wykorzystywany przez ociemniałych żołnierzy.

1925 r. Warszawa
Pierwszy krajowy zjazd nauczycieli szkół specjalnych. Na podstawie będącego w użyciu tzw. "systemu bydgoskiego" ustalono polski alfabet Braille'a.

1934 r. E. Czacka, T. Landy
24 maj 1934 r. - Zakończenie prac nad definitywnym ujednoliceniem systemu pisma punktowego Braille'a dla języka polskiego według numeracji Monniera. Dekretem Ministerstwa Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego opracowany system polskich skrótów brajlowskich przez M. Elżbietę Różę Czacką i S. Teresę Landy został uznany za obowiązujący.

1967 r.Maria i Andrzej Adamczykowie
Wydanie przetłumaczonej na język polski matematycznej notacji brajlowskiej opracowanej przez zespół prof. Helmuta Ephesera (Hannover - Marburg).

4 listopad 1981 r.
Zarządzenie Ministra Oświaty i Wychowania w sprawie wprowadzenia w szkołach specjalnych dla niewidomych i niedowidzących zmodyfikowanego polskiego alfabetu w systemie Braille'a oraz ortograficznych skrótów brajlowskich.

 

Powrót do strony Notacje Brai'owskie