Włodzimierz Dolański urodził się jako czwarte dziecko w dniu 11 września 1886 roku w Jassach (Rumunia). Mając 10 lat na skutek wybuchu amunicji stracił wzrok i prawą dłoń.

W 1908 roku ukończył z wyróżnieniem naukę w Zakładzie Ciemnych we Lwowie, a w rok później rozpoczął karierę pianistyczną.

W 1920 roku ukończył paryską Sorbonę z dyplomem tyflopsychologa.

W 1931 roku na I Kongresie Niewidomych w Nowym Jorku wygłosił referat pod tytułem "Przybory szkolne w nauczaniu dzieci niewidomych".

W 1946 roku założył Polski Związek Pracowników Niewidomych Rzeczpospolitej Polski.

W 1969 roku na kongresie w Delhi otrzymał honorowe, dożywotnie członkostwo światowej Rady Pomocy Niewidomym.

Zmarł 11 marca 1973 roku. Jego hasło "Nic o nas bez nas" wciąż jest probierzem w działalności Polskiego Związku Niewidomych i jego członków.

Włodzimierz Dolański był wybitnym działaczem środowiska niewidomych, o którym pianista Edwin Kowalik powiedział: "Człowiek to szczególny - gorący i gwałtowny w tym, w co wierzył i co robił. Serdeczny w trudności i w pracy, mądry w wychowaniu. Nie widział sam, nie miał nawet jednej ręki - muzyka była mu niełatwa, a jednak..."